گفتگو ایام با استاد بنام حوزه معماری بناهای تاریخی ایران

الگوی قابل تکثیر معماران کاشانی برای مبارزه با تبعات اقتصادی کرونا

۹۹/۰۱/۲۷، ۱۰:۰۳ ق٫ظ

شناسایی افراد نیازمند توسط معماران فعال در کاشان، آران و بیدگل انجام شد. چرا که هر معماری کارگران خود را به خوبی می‌شناسد، بهتر می‌تواند افراد نیازمند را به ما معرفی کند. مبلغِ ۵۰۰ هزار تومان به کارگران نیازمند پرداخت کردیم . برای آن هم برنامه داریم که اگر اعتبارش تامین شود، ماهانه این میزان را به آنها پرداخت کنیم تا از این شرایط عبور کنیم.

به گزارش «ایام»، حاج سیداکبر حلی (معمار کاشانی)؛ معمار ۶۴ ساله اهل کاشان استاد بنام در حوزه معماری بناهای تاریخی ایران است. یکی از نشریات تخصصی هنر مصاحبه‌ای درباره آثار شیوع ویروس کرونا بر وضعیت پروژه‌های مرمت ابنیه تاریخی با استاد حلّی داشته است. دغدغه‌های مختلف این استاد معماری را از زبان خودش می‌خوانیم:

اولین نگرانی موضوع معیشت بود

فصلنامه حرفه هنرمند حدود ۱۸ سال است در تهران منتشر می شود. فعالیت آن در رابطه با مسائل هنری ایران و جهان است. مهندس افسریان؛ مدیر مسئول فصلنامه، سه چهار روز مانده به عید نوروز تماسی با من داشت و راجع به وضع پروژه‌های تاریخی کاشان صحبت کرد. خانم اربابی یکی از عوامل اجرایی این فصلنامه است که در کاشان یک بنای تاریخی خریده و در حال احیا کردن آن است. به همین دلیل برایشان دغدغه شده بود هنرمندانی که در تعمیر و مرمت بناهای تاریخی کشور کار می‌کردند، الان با توجه به شیوع ویروس کرونا چه کار می کنند؟ به آنها گفتم حدود دو هفته است کل پروژه‌های تاریخی و مرمتی کاشان تعطیل است و متاسفانه همه خانه‌نشین شده‌اند.

بحث و گفتگوی ما پیرامون این موضوع با هم ادامه داشت و من اظهار نگرانی کردم که بین این کارگران ساختمانی که در پروژه‌های مرمتی کار می‌کنند، افرادی هستند که حتی برای نان شب خود محتاج هستند. یعنی اگر یک روز کار نکنند گرسنه می‌مانند.

نگرانی‌ام را گفتم. اینکه نمی‌دانیم این موضوع چقدر ادامه خواهد داشت و این بندگان خدا چه کار خواهند کرد. در این باره برخی از پیام‌هایی که برای من ارسال کرده بودند را برای ایشان خواندم. مثلا یکی از کارگران گفته بود سه روز است ۳۷۰ هزار تومان برای شیمی درمانی خانمم می‌خواهم که ندارم. یکی دیگر تماس گرفته بود که ۱۰۰ هزار تومان را پنج روز است در حسابم نگه داشتم. نمی‌دانم اگر تمام شد و یک اتفاقی برای ما افتاد، چه باید بکنیم؟ دیگری پیام داده بود که حاضرم کرونا بگیرم و بمیرم، ولی از زن و بچه خودم خجالت نکشم. من باید کار کنم.

این مطالب را که برای آقای افسریان گفتم خیلی ناراحت شد و نتوانست خودش را کنترل کند و پشت تلفن گریه کرد. فردای آن روز با من تماس گرفت و گفت آقای حلّی ما با هیئت مدیره فصلنامه تصمیم گرفتیم فروش فصلنامه خود را تا زمان پایان این بحران برای کارگران گرفتار و محتاج اختصاص بدهیم.

نظر من را پرسیدند که پاسخ دادم اقدام شما بسیار ارزشمند است. این اقدام شما از نظر اقتصادی کار بسیار خوبی است و کمکی برای آنهاست. نیک‌اندیشی ایشان را تحسین کردم. ضمن اینکه این اقدام کار فرهنگی بسیار خوبی هم هست. زیرا در این اوضاع وانفسای جهان، آدم هایی نیک‌اندیش پیدا شدند و به فکر افتادند نیازمندان را تامین کنند.

از او پرسیدم چه برنامه‌ای دارید؟ گفت علاوه بر کاری که خودمان قصد انجامش را داریم، می‌خواهیم اطلاعیه‌ای به همراه یک شماره حساب در نشریه درج کنیم و از افرادی که مایل هستند، بخواهیم کمک‌های خود را واریز کنند و آن مبالغ را به دست شما برسانیم تا آن را به دست نیازمندان برسانید.

گفتم خیلی خوب است. ولی به روش دیگری هم  قابل انجام است. اجازه بدهید من هم با معمارهایی که در امر مرمت ابنیه تاریخی در کاشان فعال هستند، تماس بگیرم. می‌خواهم از بین ۲۰۰ نفر پرسنل و کارگر مرمت که نیروهای ما هستند، افراد نیازمند را شناسایی کنیم و از دیگر معمارهای فعال هم بخواهیم چنین کاری را انجام بدهند و اسامی را به صنف بنایان و کارگران ساختمانی می‌دهیم. صنف ما بسیار فعال است و بیش از ۴۵۰۰ عضو دارد. می‌شود کمک‌ها به حساب صنف واریز شود و همه ما هم افراد نیازمند را به همراه شماره تلفن آنها به صنف معرفی می‌کنیم تا صنف بیاید و وجه را به حساب آنها واریز کند. در نهایت همه رسیدها را برای شما می‌فرستیم تا ماجرا قانون‌مند و شفاف باشد.

نتیجه این فعالیت صنفی چه بود؟

ابتدا با ۱۲ نفر از معماران فعال در کاشان و نیز آران و بیدگل تماس گرفتیم و از آنها خواستیم نیازمندان واقعی را شناسایی کنند و به همراه شماره تلفن برای ما لیست کنند تا کار آنها را پیگیری کنیم. تا الان ۱۳۰ نفر از بناها و کارگران نیازمند به ما معرفی شده‌اند. هر کدام هم نفری ۵۰۰ هزار تومان تحت عنوان عیدی به حساب آنها واریز شده است.

شناسایی افراد نیازمند به این صورت انجام شد که گفتیم چون هر معماری کارگران خود را به خوبی می‌شناسد، بهتر می‌تواند افراد نیازمند را به ما معرفی کند. پس با آنها ارتباط گرفتیم و از آنها پیگیر شدیم. در مورد مبلغ ۵۰۰ هزار تومانی که به کارگران نیازمند پرداخت کردیم هم برنامه داریم اگر اعتبارش تامین شود، ماهانه این میزان را به آنها پرداخت کنیم تا از این شرایط عبور کنیم.

برخی از افرادی که به حساب آنها پول واریز کردیم با ما تماس گرفتند و ضمن ابراز تشکر و خوشحالی از نیاز فراوان خود به این مبالغ توضیح دادند. بیش از یک ماه شده که بیکار هستند. این در حالی است که سال‌های گذشته آنها حتی روزهای عید را هم تعطیل نبودند.

مدعیان حقوق بشر علیه مردم کاشان

بد نیست که به این موضوع اشاره کنم. آقای طاهری از اهالی کاشان، الان ساکن لندن هستند. آشنایی ما به سخنرانی‌اش در یک برنامه پیرامون مباحث معماری، گردشگری و بناهای تاریخی کاشان برمی‌گردد که در خانه آسیا در لندن برگزار شد. بعدتر هم کاشانی‌های مقیم لندن جلسه‌ای را در منزل ایشان داشتند که در آنجا بیشتر با یکدیگر آشنا شدیم.
به دلیل اینکه فرزندان ایشان هم معمار هستند و در آنجا تحصیل کرده‌اند، یک تعداد از مهندسان معمار و اساتید دانشگاه آکسفورد هم آمده بودند. ایشان با من تماس گرفتند و فهمیدم که فصلنامه حرفه هنرمند را خوانده و مطلبی که در آنجا برای جمع‌آوری کمک درج شده را خوانده است. او اعلام کرد قصد دارد چنین کاری را انجام بدهند. او همچنین با یکی از اقوام خود در کانادا هم تماس گرفته بود تا آنها هم چنین کاری را انجام بدهند.

بعد از ۲۴ ساعت که دو روز قبل می شود، ایشان پیامی به من دادند و اظهار خوشحالی کردند که ما مثل شما به سرعت حسابی را در نشریه‌ای باز کردیم و تا الان ۶۰۰ پوند به حساب ما ریختند و همچنان در حال واریز وجه هستند. اما همین دو ساعت پیش یک پیام دیگر به من دادند مبنی بر اینکه متاسفانه دولت انگلستان آن حساب را به دلیل وجود نام کاشان و ایران، بسته‌ است.

البته خوشبختانه دخترشان با کمک دوستان خود، این پول‌ها را به حساب شخصی واریز کردند تا حداقل زحمت‌شان هدر نرود و بتوانند کار خود را ادامه دهند. البته من هم تلاشم را کردم و موضوع را به آقای بعیدی‌نژاد؛ سفیر ایران در لندن رساندم. او تاکید کرد طبق قوانین انگلستان این قبیل اقدامات حتما باید از طریق راه‌های قانونی باشد. من از ایشان خواستم این موضوع را دنبال کرده و آن را حل کنند.

پست اینستاگرامی حمید بعیدی‌نژاد در سال ۹۵ که نشان می‌دهد آشنایی وی با استاد حلّی به سال ۷۳ بر می‌گردد

در کرونا هم می‌شود دست به دست یکدیگر دهیم!

حاج آقا بهشتی، رئیس هیات امنای مسجد سلمان هم چند روز پیش تماس گرفت. گفت ما هم قصد داریم چنین کاری را انجام بدهیم. نظر من را پرسیدند که گفتم کار بسیار خوبی است. ولی خبر نگرفتم که تا امروز چه کاری انجام داده‌اند. در کاشان از خیرینی که هنوز فعالیت می‌کنند، خواهش می‌کنم که این کار را واقعا شروع کنند.

ضمن اینکه در میان کارگرانی که تحت پوشش کمک های ما قرار گرفتند حدود ۱۰ نفر از کارگران اهل کشور افغانستان هم وجود دارند. متاسفانه درآمدی که این عزیزان دارند در شرایط عادی هم نمی‌تواند آنها را تامین کند و به سختی زندگی می کنند. رسیدگی به این موارد خاص هم چیزی است که خیّرین مردمی می‌توانند انجامش دهند.

می‌دانم هنوز بین کارگران، هستند کسانی که بیمه نیستند و حقوقی هم ندارند. این ایام بر آنها خیلی سخت خواهد گذشت. حتی نمی‌شود پیش‌بینی کرد که این داستان کرونا چقدر ادامه دارد. از طرفی هم نمی‌شود این بیماری را نادیده گرفت. لذا به خیرمندانی که در شهرستان کاشان و حتی سایر مناطق کشور داریم، پیشنهاد می‌کنم در این زمینه برنامه‌ریزی کنند تا این مشکلات تا حدودی مرتفع شود و از این شرایط عبور کنیم.

تصور من درباره آئین دیرینه دست دادن در قرنطینه همانند این شعر است که دست به دست هم دهیم به مهر میهن خویش را کنیم آباد. در شرایط فعلی دست به دست هم دادن ما یعنی مشکل نیازمندان را حل کنیم.

تعطیلی پروژه‌ها برای به ثمر نشستن انقلاب

نه تنها من بلکه تمامی مردم در طول دوران فعالیت در حوزه معماری چنین اتفاقی را تجربه نکرده بودیم. چنین چیزی که گریبان‌گیر اقشار مختلف شود و به تعطیلی پروژه‌ها منجر شود، نداشتیم. فقط به یاد دارم اوایل انقلاب زمانی که حضرت امام (ره) فرمودند اعتصاب کنید و همه جا را تعطیل کنید و متحد شوید و شاه را از کشور بیرون کنید، آن زمان هم پروژه‌ها را تعطیل کردیم.

ما در زمان پیروزی انقلاب اسلامی در بازار مشغول کار مرمت و بازسازی سرای حجاریان بودیم که به دنبال اعلامیه هایی که پخش شد، بازار بسته شد و ما هم پروژه‌های خودمان را تعطیل کردیم.

یادم هست وقتی کار را تعطیل کردیم بعضی از کارگرها فشار می آوردند که ما چه کار باید بکنیم؟ چون فقط ما و برخی دیگر تعطیل کرده بودیم و بعضی‌ها هنوز کار خود را تعطیل نکرده بودند. آن زمان حدود ۱۰ نفر از کارگران را به لحاظ مالی همراهی و پشتیبانی کردیم. نمی‌خواستیم آنها از پیش ما به جاهای دیگر بروند. اینطور شد که حدود یک ماه تا اینکه شاه برود، از جیب خودمان به آنها کمک کردیم.

بعدتر در زمان جنگ تحمیلی به همراه خانواه به اهواز رفتم و بیش از ۲۰ ماه در مناطق جنگی حضور داشتم. خانواده من حدود ۲۰ ماه در شهر اهواز زندگی کردند و خودم در فاو بودم. به همین دلیل در کاشان حضور نداشتم ولی اطلاع داشتم که دوستان اینجا مشغول کار و تلاش هستند و اصلا مشکلی نبود که مثل الان بخواهد تعطیلی کامل ایجاد کند.

ضرورت تعامل مسئولان و مردم

این موضوع آنقدر حاد بوده که تا الان از بین کارگران نیازمند تحت پوشش ما هم درگیر آن شده‌اند و هرکسی را می‌بینیم به نوعی با این بیماری دست به گریبان است. شب گذشته یکی از اقوام ما به دلیل کرونا فوت کرد و دیگری هم وضعیت خوبی ندارد. هفته گذشته یکی دیگر از اقوام فوت کرد و خانواده‌اش درگیر این بیماری و تبعات آن شدند.
اینقدر اصل این موضوع حاد بوده و مرتبط با جان انسان‌هاست که به نظر بقیه موضوعات مثل همین معیشت تبدیل به حاشیه شده است. ولی واقعیت این است که باید خیلی جدی به این موضوع ورود کرد. انتظار می‌رود نهادهای دولتی ذیربط هم موضوع را مدیریت کنند. اصلا اداره کار و امور اجتماعی و یا سندیکاهای کارگری باید موضوع را مدیریت کنند. اگر قرار باشد این تعطیلی‌های ناشی از شیوع ویروس کرونا بیشتراز یک ماه ادامه داشته باشد، به نظرم باید مدیریت دولتی در شهرستان ما به میدان بیاید.

مقابله مردم کاشان با کرونا از زبان استاد حلّی

در خصوص مبارزه مردم با بیماری کرونا اهالی کاشان بسیار فعال بودند و دیدیم که چقدر به بیمارستان شهید بهشتی کمک کردند. ما یک تشکل خیریه داریم که بانی آن یک شهروند کاشانی است که در آمریکاست و به نیازمندان ایرانی مقیم آمریکا کمک می‌کند. آنها تماس گرفتند و از ما خواستند تا نامه رسمی از دانشکده علوم پزشکی برای آنها ارسال کنیم تا نیازهای بیمارستانی را تامین کنند. ما این کار را هم کردیم و از آقای دکتر مروجی خواستیم نامه‌ای رسمی ارسال کنند. نتیجه این شد که آنها یک هواپیما از کمک‌های خود را جمع‌آوری کردند و توانستند تحویل بیمارستان بقیه‌الله تهران بدهند. در نهایت آنها را به صورت مستقیم با دانشگاه علوم پزشکی مرتبط کردیم و بنا شد اگر کمک‌های بیشتری جمع شد، به آنها تحویل دهند.

البته همیشه این مردم بودند که پیشگام این قبیل اقدامات و حرکت‌ها بودند و از سراسر دنیا کمک می‌کنند. کاشان از قدیم الایام شهری بوده که همه کارها را مردم انجام می‌دادند. کاشان هیچ وقت پایتخت نبوده است. اما می‌بینیم آثار تاریخی مثل مساجد، معابد، آب انبارها و حسینیه‌ها را مردم خلق کردند. حتی بازار کاشان و بناهای تاریخی کاشان هم همه توسط مردم ساخته شده است. کاشان اصلا به شهر مردم واری معروف است.

مصاحبه: هادی لطفی

تنظیم: روزبه قمصری


لطفا در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید
لینک کوتاه: https://ayyam.ir/2239

چاپ نوشته


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برگزیده‌ها



تازه‌های شبکه‌های اجتماعی