سحر دانشور

مخدر واکنش‌زدگی و توهمِ عملِ مؤثر

73 بازدید ۹۹/۰۳/۱۰، ۱۲:۲۷ ب٫ظ

«واکنش» بد نیست، مشروط به آنکه در چرخه‌ای طبیعی اتفاق بیفتد. چرخه طبیعی زمانی شکل می‌گیرد که «کنش و واکنش» همراه باشند تا ساختن اتفاق افتاده و نتیجه‌ای واقعی به دست بیاید، اما واقعیت این است که ما در وضعیتی بدونِ «کنشگریِ هدفمند» تنها مشغولِ «واکنش» به اتفاقاتیم!

به‌گزارش«ایام»، متن پیش رو بخشی از یادداشت سحر دانشور؛ روزنامه‌نگار و پژوهشگر دربارۀ “واکنش زدگیِ” است که به‌دلیل فاجعه دردناکِ رومینایِ نوجوان آن را در صفحه شخصی خود به اشتراک گذاشته است.

«واکنش» به جامعه‌ای که عملکردِ خاصی برای ساختِ وضعیتِ مطلوبش ندارد و در عین حال از شرایط موجود نیز ناراضی است، حسِ هویت، موجودیت و اثربخشی می‌بخشد. در سایه «واکنش» است که مردمِ کلمه زده، پراکنده و فارغ از حالِ حقیقیِ یکدیگر، حس یکپارچگی و همراهی می‌کنند و برای مدتی کوتاه با مخدرِ «واکنش» حسِ «رضایتِ درونی» را به صورتِ جمعی و حتی فردی تجربه می‌کنند. «واکنش» فاقدِ جنبه «عقلانی» و «عملی» و تنها مبتنی بر احساساتِ آنی و لحظه‌ای است که با نقش آفرینیِ رسانه‌ها پررنگ‌تر شده و پس از مدتی کوتاه نیز فراموش می‌شود.

 انعکاسِ «وقایع» و «واکنش»ها به‌وسیله رسانه‌ها به چرخه‌ای پایدار در جهان و ایرانِ امروز بدل شده است. البته نمی‌توان حذفِ برخی وقایع و واکنش‌ها را از این چرخه نادیده گرفت. گویا براساس مرزهایی نامعلوم و یا قراردادی نانوشته برخی وقایع حق ورود به چرخه و ایجادِ موج «واکنش» را ندارند، این وقایع از حداقل واکنش کلمه‌ای توسطِ انسانِ ایرانی نیز محروم می‌شوند. در واقع «سانسورِ وقایع و واکنش» نیز در این چرخه به کرات دیده می‌شود. این مقوله به ذاتِ ویژه چرخه بازمی گردد، آنجا که تناسبی عمیق میان این ذات و حاقِ وضعیتِ کلمه زده امروز وجود دارد و بقای این حاق در گرو دوری انسان از عملِ مطلوب و شکل‌گیریِ جریاناتِ عملی است. شاید برخی وقایع توانِ ایجادِ ظرفیت عملی برای انسان را داشته باشند، شاید…

حال می‌توان پرسید مگر «واکنش» از سرِ دغدغه بد است که این سطور اینگونه بر آن می‌تازد؟! «واکنش» بد نیست، مشروط به آنکه در چرخه‌ای طبیعی اتفاق بیفتد. چرخه طبیعی زمانی شکل می‌گیرد که «کنش و واکنش» همراه باشند تا ساختن اتفاق افتاده و نتیجه‌ای واقعی به دست بیاید، اما واقعیت این است که ما در وضعیتی بدونِ «کنشگریِ هدفمند» تنها مشغولِ «واکنش» به اتفاقاتیم! واکنش‌هایی که حتی زمینه سازِ شکل گیریِ عمل و جریاناتِ عملی نیز نشده و یا اگر می‌شوند محدود و معدود است. این میزان از «واکنش» در شرایطِ بی‌عملی، زمینه سازِ شکل‌گیریِ «توهمِ عملِ مؤثر» است….


لطفا در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید
لینک کوتاه: https://ayyam.ir/6073

چاپ نوشته


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برگزیده‌ها



تازه‌های شبکه‌های اجتماعی