مومنین، برای در صحنه بودن بهانه نمی‌آورند /ویژگی‌هایی که راحت‌طلبان را در دام فتنه می‌اندازد

99 بازدید ۹۹/۰۳/۱۳، ۱۱:۵۹ ق٫ظ

وقتی که می‌خواهی آرمانی مانند عدالت را محقق کنی، کسانی که دست و نفسشان در بی‌عدالتی است علیه شما می‌ایستند… بنابراین وقتی می‌خواهی مستق شوی، کندن وابستگی‌ها هزینه دارد و طبق گفتۀ قرآن مومنین کسانی هستند که  منتظر نمی‌مانند تا به آنها اجازه مبارزه داده شود و برای در صحنه بودن بهانه نمی‌آورند.

به گزارش «ایام»، «الهیات عدالتخواهی» عنوان سلسله جلسات آنلاینی است که اتحادیه جنبش عدالت‌خواه دانشجویی در شب‌های ماه مبارک رمضان بصورت زنده در فضای اینستاگرام و با حضور کارشناسان مختلف برگزار می‌کند. در این جلسات کارشناسان به تشریح و تبیین آیات و روایات پیرامون عدالتخواهی می‌پردازند. آنچه در ادامه می‌خوانید متن ویراسته سومین جلسه از سلسله جلسات مجازی «الهیات عدالتخواهی» است که با حضور محمد صادق شهبازی و با موضوع «گذری بر آیات ۴۴ الی ۴۹ سوره توبه» برگزار گردید.

توبه از اجتماعی‌‌ترین سوره‌‍‌های قرآن است

وقتی از توبه سخن گفته می‌شود، ما معمولا آن را در ویژگی‌های فردی و رابطه‌ای که فرد بین خودش و خدا دارد، خلاصه می‌کنیم، درحالیکه سوره توبه یکی از اجتماعی‌ترین سوره‌های قرآن است.

سوره توبه دربارۀ مسایلی که جامعه اسلامی دچار آن می‌شود  و نقشی که مردم باید در این مسایل داشته باشند و دسته‌بندی‌هایی که در این بین اتفاق می‌افتد، بحث می‌کند.

یک سری دشمن‌ها برای برخی آرمان‌ها دینی پیدا می‌شوند که می‌خواهند در مقابل آنها سد شوند، در این شرایط  مومنان وظیفه دارند با آنها مبارزه کنند. این مبارزه سطوح مختلفی دارد که یک سطح آن مبارزه نظامی و سطوح دیگر مربوط به سایر اقدامات جهادی است.

راحت‌طلبان، بهانه‌های متعددی را برای فرار از مبارزه و انقلابی‌گری مطرح می‌کنند

آیه می‌فرماید: «انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِکُمْ وَأَنْفُسِکُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ»، چه با دست پر و یا دست خالی[به‌سوی میدان جهاد] خارج شوید و با اموال و جان‌هایتان در راه خدا مبارزه کنید. بعضی افراد وقتی می‌خواهند به مبارزه با تمام صحنه‌ها و عرصه‌های متفاوتی که دارد، وارد شوند؛ بخشی دستان خالی و بخشی دیگر نیز پر بودن دستانشان را بهانه می‌کنند.

«ذَلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ» این آمادگی به‌منظور جهاد و تلاش، برای شما بهتر است اگر بدانید. اما در جامعه کسانی هستند که حاضر نیستند هزینه‌های مبارزه، انقلابی‌گری و رویارویی با دشمنان را بدهند و دنبال راحت‌طلبی‌اند و مدام بهانه می‌آورند؛ چنانکه که قرآن می‌فرماید: «لَوْ کَانَ عَرَضًا قَرِیبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَاتَّبَعُوکَ» اگر چنانچه یک مسیر نزدیک و یک مقصد دم دستی وجود داشت و حرکت و مبارزه هزینه زیادی نداشت، در اینصورت آنها حاضر بودند با شما همراه باشند.

قران می‌گوید: «وَلَکِنْ بَعُدَتْ عَلَیْهِمُ الشُّقَّهُ وَسَیَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَکُمْ یُهْلِکُونَ أَنْفُسَهُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ» چنین  افرادی در شرایط سختی که برایشان رخ می‌دهد، قسم می‌خورند که اگر می‌توانستیم کاری انجام می‌دادیم، در حالیکه بسیارند کسانی که وقتی به صحنه‌ها و میدان‌های دشوار می‌رسند، بهانه‌های متعددی را برای فرار از رفتن زیر بار مبارزه و انقلابی‌گری مطرح می‌کنند؛ لذا قرآن درموردشان می‌گوید این حرف‌ها، از بهانه‌هایشان است.

مومنین، برای در صحنه بودن بهانه نمی‌آورند

قرآن می‌گوید: «عَفَا اللَّهُ عَنْکَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ حَتَّى یَتَبَیَّنَ لَکَ الَّذِینَ صَدَقُوا وَتَعْلَمَ الْکَاذِبِینَ» درآن شرایط  خاص پیامبر(ص) به آنها اجازه می‌دادند در صحنه حاضر نباشند تا تفاوت میان کسانی که راحت‌طلبی و محافظه‌کاری را پیش می‌گیرند با آنها که مجاهدند و حاضرند هزینه‌های این مبارزه را بدهند، مشخص شود.  شما وقتی که می‌خواهی آرمانی مانند عدالت را محقق کنی، کسانی که دست و نفسشان در بی‌عدالتی است علیه شما می‌ایستند و در این مواجهه هزینه‌هایی برای شما به‌وجود خواهد آمد. یا شما وقتی می‌خواهی آرمان دیگری را در حوزه استقلال پیگیری کنی، در اینجا نیز کسانی که از وابستگی سود می‌برند جلوی شما خواهند ایستاد، یا  وقتی می‌خواهی آزادی را محقق کنی، کسانی که آزاد بودن مردم برایشان هزینه دارد، مقابل شما می ایستند؛ بنابراین وقتی می‌خواهی مستقل شوی، کندن از وابستگی‌ها هزینه دارد  و طبق گفتۀ قرآن مومنین کسانی هستند که  منتظر نمی‌مانند تا به آنها اجازه مبارزه داده شود و برای در صحنه بودن بهانه نمی‌آورند.

«لَا یَسْتَأْذِنُکَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ أَنْ یُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَاللَّهُ عَلِیمٌ بِالْمُتَّقِینَ» کسانی که به خدا و روز قیامت ایمان دارند، اجازه نمی‌گیرند از جهاد سرباز زنند یا حتی اجازه نمی‌گیرند وارد میدان جهاد شوند آن چنانکه بی‌مزد و منت و داوطلبانه در صحنه حاضرند و خداوند به متقین و کسانی که خود نگه دارند، دانا است.

«إِنَّمَا یَسْتَأْذِنُکَ الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ» کسانی اجازه می‌گیرند از میدان جهاد در بروند که ایمان به خدا و روز قیامت ندارند و «تَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِی رَیْبِهِمْ یَتَرَدَّدُونَ» دچار شک هستند چنانکه میان شکشان سردرگمند.

از نشانه‌های مومنین، کسب آمادگی برای حضور در صحنه است

« وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّهً» قرآن یک جا مچ این آدم‌های مدعی را می‌گیرد و می‌گوید اگر آنها در ادعای پیگری برای اقامه حق و مقابله با باطل راستگو بودند، اجازه نمی‌گرفتند برای آنکه از میدان مبارزه خارج شوند، بلکه در راه خدا برای حضور در صحنه آمادگی کسب می‌کردند.

«وَلَکِنْ کَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ» خدا نیز از اینکه چنین آدم‌هایی در صحنه بیایند، اکراه دارد. «فَثَبَّطَهُمْ وَقِیلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِینَ» این افراد را خدا سر جایشان نگه می‌دارد و توفیق حضور در میدان را از آنها سلب می‌کند، چنانکه آنها را با کسانی قرار می‌دهد که در میدان حضور ندارند و به‌عبارتی وسط حق و باطل می‌ایستند. خدا دلیل این مسئله را که چرا نمی‌خواهد این افراد در صحنه باشند، در آیه بعد توضیح می‌دهد.

ویژگی‌هایی که راحت‌طلبان را در دام فتنه می‌اندازد

« لَوْ خَرَجُوا فِیکُمْ مَا زَادُوکُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَکُمْ یَبْغُونَکُمُ الْفِتْنَهَ وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» آدم‌هایی که این گونه هستند مدام شبه وارد کرده و مدام مومنین را به فتنه می اندازند. در ادامه قرآن می‌گوید عده‌ای بین شما هستند که تحت تاثیر این افراد قرار می‌گیرند  و به حرفشان گوش می‌دهند.

«وَاللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ»، خداوند ظالمان را می‌شناسد. « لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَهَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَکَ الْأُمُورَ حَتَّى جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ کَارِهُونَ» اینها  پیش از این نیز به دنبال فتنه بودند و امور را برای تو دگرگون ساختند تا که خدا آمد و آنها از این که امر خدا جلو می‌رفت ناراحت شدند. چرا؟ چون حاضر به هزینه دادن نیستند.

 «وَمِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ ائْذَنْ لِی وَلَا تَفْتِنِّی» این آدم‌هایی که بهانه می‌آورند و می‌گویند ما شبهه داریم و نمی‌دانیم چه درست یا چه نادرست است و نمی‌خواهیم به فتنه بیفتیم؛ قرآن دربارۀ این آدم‌ها می‌گوید:

«أَلَا فِی الْفِتْنَهِ سَقَطُوا» بدانید که اینها خود در فتنه افتاده‌اند. «وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَهٌ بِالْکَافِرِینَ» و بدانید که جهنم محیط به کافران است. «اِنْ تُصِبْکَ حَسَنَهٌ تَسُؤْهُمْ» اگر به شما خوبی برسد اینها ناراحت می‌شوند.

«وَإِنْ تُصِبْکَ مُصِیبَهٌ یَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ»،اگر هم به شما بدی برسد، می‌گویند ما حواسمان بود وسط این معرکه نباشیم!

«وَیَتَوَلَّوْا وَهُمْ فَرِحُونَ» ویژگی این جریان‌ها وسط حق و باطل ایستادن است. اگر شما شکست بخورید مدعی می‌شوند. همچنین اگر نتوانید حق را اقامه کنید، می‌گویند دیدید ما می‌دانستیم و اگر هم به نتیجه رسانید می‌گویند ما هم در این پیروزی شریک هستیم.  بهانه جدی این افراد یکی عدم اشاره امام جامعه و دیگری اجازه خواستن از رهبری برای حضور در صحنه است.


لطفا در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید
لینک کوتاه: https://ayyam.ir/6265

چاپ نوشته


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برگزیده‌ها



تازه‌های شبکه‌های اجتماعی