جهاد سلامت به روایت طلّاب یزدی

۹۹/۰۳/۲۲، ۸:۰۷ ق٫ظ

بودن یک روحانی در محیط بیمارستان، برای روحیه دادن به بیمارها و کادر درمان تاثیرش بیشتر است. بسیج، گروه‌های جهادی و دانشجویان به شیوه‌های مختلف به بیمارستان ورود کردند، ولی هیچکدام نمودشان مثل حضور یک روحانی با لباس روحانیت نیست.

به گزارش «ایام»، یکی از تلاش‌های جهادی ویژه در مبارزه با کرونا را طلاب با حضور در بیمارستان‌ها برای رسیدگی به بیماران و کم کردن بار کادر درمان، انجام دادند. در شهرهای مختلف، طلاب با حضور جهادی خود در مراکزی که بیماران کرونایی بستری بودند، خدمات مختلفی ارائه دادند. گوشه‌ای از تلاش‌ها و خدمات یکی از طلاب یزدی، به قلم «علی‌اصغر مرتضایی‌راد» ثبت شده است که در ادامه از نظرتان می‌گذرد:

“وارد سلف بیمارستان که شدیم، مشغول کار بود. داشت آب هویج می‌گرفت. عمامه به سر داشت و روپوش جهادی‌ها را پوشیده بود. نامش هم روی آن درج شده بود، سیدمصطفی فاطمی‌نسب. طلبه دیگری که آنجا مشغول به کار بود، تا فهمید برای مصاحبه آمده‌ایم، گفت: حاجی، معاون اجرایی حوزه علمیه خان یزد است. خیلی تمایل به مصاحبه نداشت، اما آقای متوسل؛ مسئول نهاد رهبری دانشگاه علوم پزشکی او را همانجا روی صندلی کنار سبد هویج‌ها نشاند و مصاحبه را شروع کردیم.”

شروع کار با دلسوزی یک مسئول

ابتدا ستاد طلاب با انتشار فراخوان، از نیروهای داوطلب برای حضور در بیمارستان دعوت به همکاری کرد. بار اول با تعدادی از بچه‌ها برای خدمت به بیمارستان رفتیم که نتیجه ای نداشت، چون آنچنان که باید هماهنگی‌های لازم انجام نشده بود. برای ورود نیاز به دستکش، ماسک، لباس و چیزهای دیگری داشتیم که در آن زمان بیمارستان فقط می‌توانست ماسک را تامین کند. دو روز بعد، با تلاش‌های حاج آقا متوسل، جمعی که الان در بیمارستان حاضرند، شکل گرفت. بعد از آن جلسه‌ای با حضور آقای دکتر زارع‌زاده؛ مدیر بیمارستان برگزار شد و بچه‌ها پس از اینکه توجیه شدند، کار را شروع کردند.

پای کار آمدن خیّرین

ابتدا به عنوان پِیک کارمان را شروع کردیم. وسایلی که برای بیماران می‌آوردند، از درِ ورودی تحویل می‌گرفتیم و ورودی بخش بیماران کرونایی تحویل می‌دادیم. حضور طلبه‌ها هم یک دلگرمی برای پرستاران و خدمه بیمارستان بود و هم تا حدودی باعث خوشحالی خانواده‌هایی می‌شد که برای بیماران‌شان وسایل می‌آوردند. روحانی که برای گرفتن لباس و وسایل مریض می‌رفت، به خانواده‌اش روحیه می‌داد. کارت‌های دعای هفتم صحیفه سجادیه که توصیه رهبر انقلاب بود را تهیه کرده بودیم و به خانواده بیماران می‌دادیم. بعد به پیشنهاد حاج آقا متوسل، قرار بر این شد که آبمیوه بگیریم و بین بیماران پخش کنیم. از طریق خیّرین میوه‌ها را تهیه کردیم و کار آبمیوه‌گیری آغاز شد.

اولین تجربه

شب شهادت حضرت موسی بن جعفر(ع) بود. حضور طلاب برای همه به خصوص کسانی که داخل بخش بودند، جالب بود و هم قوت قلبی برای آنها شده بود. شب اول ورودمان، وقتی که بیماران دیدند یک روحانی به کنارشان آمده و می‌گوید ان‌شاءالله به عنایت حضرت موسی بن جعفر(ع) خداوند شما را شفا بدهد، صحنه معنوی قشنگی درست شد. خیلی از بیمارها به گریه افتادند. نه در آن شب، بلکه در اعیاد مختلف مثل تولد امام حسین(ع)، حضرت ابوالفضل(ع)، امام سجاد(ع) و شب ولادت حضرت مهدی(عج) به بیماران سر می‌زدیم و همین که اسم اهل بیت را برای آنها می‌بردیم، به گریه می‌افتادند. ورود به بخش برکات زیادی داشت. همین دل‌شکستگی که ایجاد می‌شد، زمینه‌ساز توجه ویژه خداوند و اهل بیت به آنهاست.

تاثیرگذاری لباس روحانیت

اینجا خیلی خوب لمس می‌کنید که خط مقدم بیمارستان است. تصورم درست بود که بودن روحانی در این محیط برای روحیه دادن به بیمارها و کادر درمان تاثیرش بیشتر باشد. بسیج، گروه‌های جهادی و دانشجویان به اشکال مختلف به بیمارستان ورود کردند، ولی هیچکدام نمودشان مثل نمود یک روحانی با لباس روحانیت نیست. خودم قبل از شنیدن سخنان آقا برای خدمت در بیمارستان اعلام آمادگی کرده بودم. پیامشان درباره شهید محسوب شدن کسانی که در عرصه مبارزه با کرونا جان خود را از دست می‌دهند، به من انگیزه داد. اوایل که وارد بیمارستان شدیم، بعضی‌ها موضع‌گیری کردند که چرا آخوندها به اینجا آمده‌اند؟! البته شکر خدا دیدگاه‌ها خیلی نسبت به ابتدای کار عوض شده. البته باید توجه داشته باشیم که این پیام مسئولیت را از گردن انسان برنمی‌دارد. یعنی من که به عنوان نیروی جهادی به اینجا آمده‌ام، باید نکات بهداشتی را رعایت کنم و وظیفه خودم را درست انجام بدهم. همان آقایی که این افراد را جزء شهدا معرفی کردند، بر رعایت نکات بهداشتی و توجه به ضوابط هم تاکید دارند. همسرم مرتب همراهی‌ام کردند. تنها همان اوایل والده‌مان که ساکن روستا هستند، وقتی متوجه فعالیتم شدند، خیلی ناراحت شدند. راستش کمی ترسیده بودند. ولی بعد از گزارشی که از صداوسیما پخش شد الحمدالله رضایت ایشان هم حاصل شد.

تلخ و شیرین خدمت به بیماران کرونایی

معمولا به بهانه پذیرایی داخل بخش می‌شویم. در اصل هم به جز پذیرایی، اجازه ورود به بخش را نداریم. بعد که وارد شدیم، اندکی هم با بیماران حرف می زنیم و درددل‌هایشان را گوش می‌دهیم.هر دفعه‌ای که وارد بخش می‌شویم و بیرون می‌آییم باید گان، کلاه، کاور، کفش، دستکش و چیزهای دیگری که با آن به داخل رفته‌ایم را دور بریزیم که انجام این کار برای دفعات زیاد، هزینه‌بر است و این یک محدودیت جدی بود. این هست که دوستان زمانی که به عنوان پذیرایی، یک بار صبح و یک بار بعد از ظهر وارد بخش می‌شوند، یک صحبتی هم با بیماران دارند و به آنها دلگرمی می‌دهند.  گاهی افراد سوالات شرعی خود را از ما می‌پرسند. مثلا پرسیده بودند که الان این جای دستم باند پیچی شده، چطور وضو بگیرم؟ برای گرفتن وضو نمی‌توانم بیرون بروم و باید تیمم کنم. اینجا چطور این کار را انجام بدهم.

یک روز بعدازظهر به بخش رفتیم. خانم میان‌سالی بعد از سلام و احوال‌پرسی، گفت حاج آقا خیلی از دیدن شما خوشحال شدم. بیایید یک عکس با هم بگیریم. دوستمان آقای اسلام هم با ما بود. گوشی را از آن خانم گرفت و از ما عکسی انداخت. یک بار دیگر آقایی با خانواده‌اش تماس تصویری برقرار کرده بود. ما که وارد اتاقش شدیم، گوشی را به طرف‌مان چرخاند تا خانواده‌اش  ببینند که ما داریم از بیمارشان پذیرایی می‌کنیم.

گاهی هم تلخی می‌دیدیم. دوری کردن خانواده‌ها از بیماران کرونایی خود، حتی بعد از مرخص شدن از بیمارستان، یکی از این تلخی‌هاست. پدر و مادری از بیمارستان مرخص شده بودند. بچه‌هایشان حاضر نشدند آنها را سوار ماشین خود بکنند. می‌گفتند ما خانه‌مان را ضدعفونی کرده‌ایم و از این حرف‌ها. آخرش یکی از بچه‌های طلبه آنها را سوار ماشین کرد و برد. یا مورد داشتیم که دو خانم برای مرخص کردن مریض‌شان آمده بودند و جلوی پذیرش ایستاده بودند. هیچ کدام حاضر نبودند داخل بیایند. برگه ترخیص را دست نگهبان داده بودند. نگهبان هم می‌گفت من نمی‌توانم بروم. اینجا هم یکی از دوستان طلبه آمد و کارشان را انجام داد.


لطفا در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید
لینک کوتاه: https://ayyam.ir/3496

چاپ نوشته


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برگزیده‌ها

 معرفی «موانع رشد علمی ایران و راحل‌های آن»
«دانشگاه» یا «مدرک گاه»
 مروری اجمالی بر مطالبات رهبری از رسانه ملی
رسانه ملی و مطالبات رهبری
مشاهده همه


تازه‌های شبکه‌های اجتماعی