مرور تجربه‌های موفق مسجدی‌ها در روزهای مقابله با شیوع کرونا

۹۹/۰۴/۱۵، ۱۲:۵۶ ب٫ظ

چند نفر از بچه­‌های مسجد داوطلب شدند که پیگیر تامین اقلام بهداشتی برای رسیدن به دست داروخانه­‌ها و توزیع در محل بشوند. مدت کوتاهی گذشت و پشتیبانی پخش اقلام و داروخانه‌­های محل، پیگیری بچه‌­ها را دیدند و متوجه شدند که نظارتی هم هست که نظارتی هم هست. بعد از چند روز اوضاع تامین و توزیع اقلام بهداشتی در محله ما عادی شد.

به گزارش «ایام»، از روزهای آغاز مبارزه حق با کفر در صدر اسلام تاکنون، مسجد پایگاه اجتماعی مسلمانان بوده و به نوعی قدیمی‌­ترین سنگر مبارزه محسوب می‌شود. در روزهای قرنطینه که سنگر مسجد، از برپایی فریضه پر از معنویت نماز جماعت باز ماند، قاب‌های دیگری از مبارزه تصویر شد. ثمره شور، عشق و اخلاص مسجدی‌ها در روزهای همدلی بود که مساجد را در سراسر کشور به پایگاه‌های مبارزه با کرونا بدل کرد. مسجد جوادالائمه(ع) اهواز نمونه یکی از همین سنگرهاست.
در ادامه گفت‌وگوی ایام با حجه‌الاسلام علی داریوند؛ مسئول قرارگاه جهادی شهید اسماعیل فرجوانی را می‌خوانید که روایت بخشی ازمجاهدت­ کرونایی جوانان مسجد جوادالائمه(ع) است. تجربه‌های اجتماعی مختلف از جمله برپایی کارواش ضدعفونی و نظارت بر توزیع اقلام بهداشتی در محله، از جمله دستاوردهای جهاد سلامت جوانان این قرارگاه است.

حجت‌الاسلام علی داریوند
بوی شهدا

مسجد جوادالائمه(ع)، میراث­‌دار انسان­‌های بزرگی مثل «شهید حاج اسماعیل فرجوانی»؛ فرمانده گردان کربلای لشکر ولی­عصر(عج) است. معمولا مسجدی که بنیاد قوی داشته باشد، می­‌تواند کار قوی کند. اینکه الحمدلله بچه‌­ها با توان و پشتکار مشغول فعالیت هستند، از برکت شهدای مسجد است. همین حضور شهدا، زمینه‌ساز قدمت و سابقه فرهنگی­ مسجد شده و تشکیلات جهادی ذیل مسجد را قوی کرده است.

مبارزه در کنار مردم

روزهای اولی که اعلام شد کرونا وارد کشورمان شده، خیلی سریع بچه‌­های مسجد را جمع کردیم. هدف این بود که برای مقابله با کرونا برنامه‌ریزی کنیم. برای ما که گروه جهادی‌­مان چند سالی مشغول به طرح‌های محرومیت‌زدایی بوده، سخت نیست که نیروهای جوان را سریع پای کار بیاوریم. چند روز گذشت و مساجد در کل کشور تعطیل شدند. اما مسجد می‌توانست مهم­ترین پایگاه هر محله برای مبارزه با کرونا باشد. برای همین ما کارمان را ادامه دادیم. اولین چیزی که فراهم کردیم، اقلام ضدعفونی بود. از روزهای اول، سم­پاش­‌ها را با محلول ضدعفونی پر می‌کردیم و می‌رفتیم به خیابان­‌های محله. همه معابر و حتی مشاعات آپارتمان­‌ها را ضدعفونی ­کردیم. درِ هر خانه‌­ای هم که می‌­رفتیم، اعلام می‌­کردیم هروقت خواستند با ما تماس بگیرند تا دوباره بیاییم برای گندزدایی. حضور بچه­‌ها در خیابان‌­ها و در مقابل چشمان مردم، باعث دلگرمی شد.

تجربه نظارت بر تامین و توزیع اقلام بهداشتی

چند روز اول که گذشت، اقلامی مثل ماسک، دستکش و وسایل ضدعفونی کمیاب شد. از داروخانه­‌های محله که پیگیری می‌­کردیم، می‌­گفتند نیاز به تلاش زیادی برای پیدا کردن اقلام بهداشتی دارند. چند نفر از بچه­‌های مسجد داوطلب شدند که پیگیر اقلام بهداشتی برای رسیدن به دست داروخانه­‌ها و توزیع در محل بشوند. کارشان خیلی سخت بود. اما با همین حرکت، بعد از چند روز اوضاع بهتر شد.

بچه‌ها تعریف می‌کردند یک روز سراغ داروخانه‌ای رفتند و پرسیدند چرا ماسک و دستکش ندارد. صاحب داروخانه گفته ماسک و دستکش پیدا نکردیم. بعد که بچه‌­ها رفتند سراغ مسئولان بالاتر و متولیان پخش، مشخص شده آن داروخانه ماسک و دستکش تحویل گرفته، اما بین آشنایانش تقسیم کرده.
 مدت کوتاهی گذشت و پشتیبانی پخش اقلام و داروخانه‌­های محل، پیگیری بچه‌­ها را دیدند و متوجه شدند که نظارتی هم هست. اینگونه شد که همه چیز به حالت عادی برگشت و الان مردم مشکلی از بابت تهیه ضدعفونی، ماسک و دستکش ندارند.

تامین اقلام بهداشتی با همت جوانان مسجدی
طرح خلاقانه کارواش ضدعفونی

درب اصلی مسجد حضرت جوادالائمه(ع ) رو به خیابان ۱۰ پادادشهر باز می‌شود که محل عبور و مرور تاکسی­‌ها از مرکز شهر به چند نقطه دیگر است. عبور و مرور و ترافیک سنگین جلوی مسجد و ظرفیت تاکسی‌­ها برای شیوع دوچندان کرونا، ما را به فکر انداخت تا ضدعفونی ماشینی راه‌­اندازی کنیم.

یک اتاقک با اسکلت آهنی جلو مسجد درست کردیم و آن را با چند متر بنر پوشاندیم. ماشین داخل آن می‌رفت و با مه‌­پاش ضدعفونی می‌شد. بیرون از آن هم بچه‌­های مسجد داخل ماشین­ را ضدعفونی می‌کردند.
برای تاکسی­‌های خطی که مسیرشان از جلوی مسجد عبور می‌­کند، با همکاری تاکسیرانی کد تخصیص دادیم که بیایند از مسجد ماسک و محلول ضدعفونی تحویل بگیرند. هر زمان هم که تمام می‌شد، دوباره می‌آمدند و بطری‌های ضدعفونی را پر می‌کردیم.

برپایی کارگاه ماسک در خانه مادر شهید

 مادر شهید صادقی؛ از شهدای مسجد جوادالائمه، چند سالی است منزلش را تبدیل به کارگاه دوخت ملزومات حجاب کرده است. با اعلام نیاز ستاد مبارزه با کرونای خوزستان به تولید ماسک، به سراغ مادر شهید صادقی و نوه‌­اش رفتیم. گفتیم شاید بتوانیم از کارگاه برای تولید ماسک استفاده کنیم. آن‌ها کارگاه را در اختیار مسجد گذاشتند و اجرائیات کارگاه را به عهده گرفتند. حتی سرکارگر کارگاه هم برای آموزش خیاطی به خواهران داوطلب مسجدی پای کار بود. به لطف خدا و به همت خواهران، روزانه بیش از هزار ماسک در همین کارگاه تولید می‌­شود.

کارگاه خیاطی منزل مادر شهید صادقی که به مرکز دوخت ماسک تبدیل شد
تجربه‌های پشتیبانی خط مقدم

اول حس می‌کردیم کرونا ده، پانزده روز بیشتر طول نمی‌­کشد. ولی شیوع کرونا روز به روز بیشتر می‌شد و هیچ درمانی هم پیدا نشد. این بود که سعی کردیم به بیمارستان­‌ها هم کمک کنیم. آقای مرادی؛ رئیس دادگستری اهواز و آقای ورناصری؛ معاون بهداشت و درمان دانشگاه علوم پزشکی را به مسجد دعوت کردیم. ما آمادگی داشتیم آموزش کوتاهی بدهیم و وارد پرستاریاری بشویم، ولی با توجه به اینکه رویکرد مسئولان احتیاط بود، تصمیم بر این شد که فقط به پشتیبانی ورود کنیم.

بعد از آن رفتیم و با میدان میوه و تره‌بار صحبت کردیم. با همکاری آن‌ها توانستیم ۳۵۰ بسته میوه را روزانه بین بیماران و کارکنان بیمارستان رازی تقسیم کنیم. این حرکت هنوز به صورت روزانه ادامه دارد. مطلع شدیم کرونا کم‌ و بیش خانواده اغلب کارکنان و به خصوص بیماران را دچار مشکل معیشتی کرده است. برای همین یک بسته‌ معیشتی هم تدارک دیدیم.

آرامش در پناه قرآن

با شروع کرونا فکر می­‌کردیم، فضای معنویت مثل روزهای جنگ غلبه پیدا کند. اما برعکس اغلب کشورهای دنیا که گریزی به روحیات معنوی خودشان داشتند، در ایران آنقدری که باید فضا متحول نشد. قبل از کرونا برنامه‌ داشتیم برای خواهران طرح حفظ قرآن بگذاریم. به شیوع کرونا و قرنطینه که رسیدیم، دیدیم وقتش شده. اواسط اسفند ماه از سوره‌ یس شروع کردیم. اسم پویش را گذاشتیم “آرامش در پناه قرآن”. ۲۵ روز برایش مهلت گذاشتیم. همراه با حاج آقای اریکه برنامه‌ریزی واحد خواهران را انجام می‌دهیم. حین برنامه‌ریزی طرح احساس می‌کردیم آنقدرها استقبال نشود. ولی گفتیم اشکالی ندارد، ما تلاش‌مان را می‌کنیم تا ببینیم نتیجه چه می‌شود. از فضایل حفظ سوره‌ یس و کل قرآن در کانال پست می‌گذاشتیم. کار به جایی رسید که تعداد حافظ‌ان بیش از ۳۰۰ نفر شد. آن هم از استان­‌های مختلف کشور، در حالی که فقط روی شهر اهواز برنامه‌ریزی کرده بودیم.

تجربه کمپین مسابقه بین خانواده‌ها در فضای مجازی

آمار رشد چند برابری تماس با مشاوران و حواشی مختلف شرایط قرنطینه برای خانواده‌ها، ما را به فکر فرو برد. نزدیک نیمه‌ شعبان، یک حرکت ابتکاری برای تلطیف فضای خانواده­‌ها در نظر گرفتیم. جشنواره‌ پخت کیک با عنوان جشنواره‌ مجازی گل نرگس را راه انداختیم.
جشنواره‌هایی مثل فروش صنایع دستی، بافتنی، میوه‌آرایی و اینطور طرح‌ها را قبلا در حسینیه شهدا و با هدف کارهای فرهنگی و اقتصادی مناسب برای خانم‌­ها را اجرا کردیم و موفق بود. ایده اصلی ما این بود که که خانم‌ها با هر طرز تفکری و هر نوع علاقه‌ای، مسجد را به عنوان تکیه‌گاهی برای رشد خودشان ببینند. بعضی خانم‌ها هستند که در مسجد به خودی خود بستر خاصی برای رشد نمی‌بینند. این نگاه شایع در جامعه ما، علتش بر‌می‌گردد به غلبه تفکر اشتباهی که وجه اجتماعی مسجد را کمرنگ کرده است. خیلی خانم‌ها از گل و گیاه خوششان می‌آید، خیلی‌ها از کیک و شیرینی خوششان می‌آید، یکی دیگر استعدادش در بافتنی است. ما سعی داریم از این ظرفیت­‌ها استفاده کنیم.

این بار نوبت کیک درست کردن بود. چون با گذشت بیش از دو ماه از شیوع کرونا، هنوز خبری از برنامه‌های حضوری نیست. این شد که مسابقه را از طریق فضای مجازی برگزار کردیم. برنامه به این شکل بود که روز میلاد آقا امام زمان (عج)، هرکس در خانه‌­اش کیک درست کند و عکسش را بفرستد تا بهترین تزئین­‌ها انتخاب شوند و جایزه بگیرند. در این مسابقه ۲۰۵ تصویر کیک به دست­مان رسید. با این استقبال، احساس کردیم در شادتر شدن فضای خانواده‌­ها تاثیر گذاشتیم، هر چند یک روز بوده باشد. این‌طور برنامه‌ها، هم تا حدی سرگرم‌کننده است، هم تلاش دورهمی خانواده‌ها برای ارائه بهترین کار، دل­‌هایشان را به هم نزدیک­تر می‌کرد. خیلی­ها تماس گرفتند و بابت این مسابقه تشکر کردند. بازخوردهای­ این حرکت که می­رسد خیلی برایمان لذت­‌بخش است.


لطفا در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید
لینک کوتاه: https://ayyam.ir/7797

چاپ نوشته


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برگزیده‌ها

 معرفی «موانع رشد علمی ایران و راحل‌های آن»
«دانشگاه» یا «مدرک گاه»
 مروری اجمالی بر مطالبات رهبری از رسانه ملی
رسانه ملی و مطالبات رهبری
مشاهده همه


تازه‌های شبکه‌های اجتماعی