با «دختر تبریز» به دنبال روایت‌های زنانه از انقلاب و دفاع مقدس بودیم

خانم صارمی تعریف می‌کرد که وقتی برای تبلیغ نهضت سوادآموزی و ثبت‌نام زنان و دختران بی‌سواد و کم‌سواد به روستاهای متعدد می‌رفته، ماجراهای مختلفی برایش پیش آمده است. به طور مثال از طرف برخی، مورد اهانت قرار می‌گرفته یا در مواردی، مردان کتاب‌های آموزشی را پیش او پاره می‌کنند و دور می‌اندازند ولی او هیچ وقت عقب‌نشینی نکرده است.



کنترل ذهن مخاطب به سبک آمریکا / پروپاگاندای هوشمند در خدمت رویای آمریکایی

پروپاگاندای هوشمند در قرن ۲۱ اینگونه کار می‌کند که شهروند آمریکا را به «رویای آمریکایی» توجه می‌دهد و در محدوده “امنیت ملی” نگه می‌دارد و همزمان شهروند ایرانی را به مرز «نفرت از خود» و کشورش می‌رساند.



فرصتی برای رشد جامعه /چه آسیب‌هایی متوجه موتورهای محرک جامعه دینی است؟

کجا فرصت می‌شد درباره بنز مطهری و خانه بهشتی حرف بزنیم و موضع و فهم‌مان را وارد هاضمه اجتماعی و سیاسی‌مان کنیم؟ کجا می‌شد درباره دقت منبری‌ها و هیأت‌ها و مداح‌هایمان فکر کنیم و حساس شویم و با خود سوال کنیم دیگر چه آسیب‌هایی متوجه این موتورهای محرکه جامعه دینی است؟ فرصت مغتنمی است که بفهمیم آدم‌ها و اطرافیان صفر و یکی نیستند و همه ممکن الخطائیم.


حرم و نابازیگری در نقش‌های تمدنی مشهد

معتقدم که ناکارآمدی در نقش‌های تمدنی مشهد و حتی ایران، بخاطر غفلت حرمداران از رسالت اصلی‌شان، مضاعف شده است. حرم مزیت‌هایی دارد که هیچ جایی ندارد و این مزیت‌ها به نفع حرکت تمدنی امت، فعال نشده است.


آقازاده انتقادی و آگاهی‌بخش است یا هیجان‌انگیز و انتقادی‌نما؟

«آورده سریالِ آقازاده برای جامعه چیست؟» وقتی از آورده اثر هنری سخن می‌گوئیم، از هنرِ پیشتاز، آگاهی‌بخش و محرکِ جامعه و مردم سخن می‌گوئیم! اما اگر اثری تنها با تکیه بر آنچه تاکنون در جامعه موجود بوده تولید شود و بر تکرارِ هیجان‌انگیزِ همان حرف‌ها متمرکز شود، هنرِ پیشتاز است یا هنر تخدیری؟!



روضه‌های عدالتخواهانه و روح سرمایه‌داری

بخشی از این روضه‌های عدالتخواهانه، ناشی از انباشت سیاست‌های هفت سال گذشتۀ دولت فعلی باشد، اما شاید هم این روضه‌ها نشان می‌دهد که سرمایه‌داری – آن هم در شهر «مذهبی» مشهد‌الرضا(ع)، مدفن امام هشتم(ع) – پایتخت فرهنگی جهان اسلام و یکی از ارکان تمدن نوین اسلامی، تبدیل به یک کلان مسئلۀ اجتماعی شده است.


استبداد روشنفکرانه، خشونت آزادی‌خواهانه!

درمورد سخنرانی اخیر آقامیری، تضاد میان محتوا و لحن گفتار، بس آشکار است. به خشونت‌بارترین لحن، خشونت محکوم می‌شود و به تهاجمی‌ترین طرز، سخن از رحم و مهربانی می‌رود… و ازهمین سنخ است پدیده آشنای «استبداد روشنفکرانه» و خشونت آزادی‌خواهانه.