اگر آوینی امروز زنده بود، حتماً عصیان می‌کرد!

اگر از من بپرسند کارنامه‌ی، وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی، کارنامه صدا و سیمای جمهوری اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی مبتنی بر آن ایده‌آل‌های شهید آوینی و با محک اندیشه‌های ایشان چه است. می‌گویم صفر است. هیچ کدام از این اتفاقاتی که در ذهن ایشان بود، در حوزه هنر به وقوع نپیوست.


نوع جدید آوینی‌دوستی، عامل پرهیز از عمل و اقدام!

«خلاصه کردنِ آوینی در وجهِ اندیشه‌ورزی و نظریه‌پردازی‌اش است. گو اینکه در فهمِ کاملِ همین یک وجه هم، همان فرمالیسم و شعارزدگی و سطحی‌گرایی موج می‌زند. این خط، تازه پیشروتر و متعالی‌تر از خطی است که آوینی را در صدای مسحورکننده‌اش محصور می‌کند و او را پیام‌آور رقّت قلب و اشک و… می‌داند!
نمی‌شود گفت که آوینی هیچ نسبتی با این وجوه ندارد، اما قطعاً تحدید او در این وجوه، عمل ظالمانه‌‎ای است».


شهید آوینی رسانه‌ای برای گفتمان انقلاب اسلامی بود

آثار شهید آوینی این ویژگی را دارد که بدون این‌که در مقام فلسفه یاد دادن باشد، بدون این‌که وارد فضای بعضی از نوشته‌ها و کتاب‌ها و مکتوبات و منشورات متعارف مجلات روشنفکری ما یا حتی کتاب‌های متعارف جامعه ما بشود؛ کارکرد خودش را در غرب‌شناسی، در انتقاد غرب و در دادن یک هستی‌شناسی و انسان‌شناسی حکمی و اسلامی به فرد نشان می‌دهد.


اگر مطهری امروز بود…

جریان‌هایی که بیشتر عملگرا بودند، شاید این ابعاد و لوازم را متوجه نمی‌شدند؛ اما مطهری وقتیکه عمل را در یک افق طولانی‌تر می‌دید، متوجه بود که این معنایی که الان به دلایلی با آن سازش میکنیم، چه چالش‌ها و تعارضاتی برای جریان اصیل اسلامی در آینده در پی خواهد داشت.


آوینی را با سبک‌زندگی‌اش بشناسیم نه آثارش!/ سبک زندگی آوینی، سبک زندگی بسیجی است

ویژگی اساسی که موجب شد آوینی به سلک و سیره‌ی بقیه شهدا و انسان‌های ماندگار، ماندگار بشود، هنری زندگی‌کردن بود. حکیمی روزی فرموده بود که آن‌چه در قالب هنر نگنجد، ماندنی نیست. راز ماندگاری شهید آوینی در عدالت‌خواهی‌اش در عرصه اجتماعی، در یک زیست هنرمندانه در سبک زندگیِ انسانِ الهی و نگاه غیب‌باور و معادگرایش بوده است.



او داشت و جامعه‌شناسان ندارند!

یک دانشجوی علوم اجتماعی چه نسبتی می‌تواند با آوینی برقرار کند! طُرفه اینکه قاطبه موضوعاتی که آوینی به مثابه نویسنده مطرح کرده -از توسعه و آموزش و اقتصاد گرفته تا سینما و ادبیات و جنگ و روشنفکری- در حیطه حوزه‌های علوم اجتماعی بوده است. پس لازم است ابتدا نسبت آوینی و علوم اجتماعی در ایران را مشخص نمود.


«بومی بودن» جامعه‌شناسی یا «بومی‌سازی»؟! /علم باید ایدئولوژی‌زدایی شود، نه دچار تغییر ایدئولوژی

یکی از مهم‌ترین اهدافی که می‌توان برای جامعه‌شناسی در نظر گرفت، بررسی و رفع آسیب‌های اجتماعی است. اتفاقی که در بیشتر نقاط دنیا به‌ویژه کشورهای غربی اتفاق می‌افتد و جامعه‌شناسان سعی می‌کنند به‌این‌ترتیب جامعه را به سمت صلاحی که مدنظر خودشان است ببرند. اما آیا این علم در کشور ما هم به همین منظور دیده می‌شود؟


انرژی حیرت‌آور ومسئولان بی‌باور

در زمینه هنر، رسیدن به یک تشکیلات فرهنگی که اعضای کشورهای مختلف اسلامی‌ طی آن گاهی دور هم جمع شوند، حرف بزنند، از هنرهای هم استفاده کنند، ضروری است. این امر باعث زایندگی و اتفاقاتی می‌شود که بیداری اسلامی‌در رأس آنهاست.


ستادهای چاق و صف‌های قبراق

پشت این کوه کمکاری و انحصارطلبی و سیاست‌زدگی، بهشت شکوفای فرهنگ انقلابیِ ایران اسلامی، انتظارِ کاروان آرمانخواهِ همافزایِ پرامیدِ پرانگیزه‌ای را می‌کشد که نه دشمنان عنود و نه دوستان ناکارآمد و پرادعا را یارای متوقف کردنش نیست. صف‌های قبراق ِآتش به اختیارانِ جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی نخواهند گذاشت ستادهای چاق ِسیاست‌باز، آرزوهای امیر قافله را به باد بدهند.