ما دفاع‌آخرهای جمهوری اسلامی نیستیم!

اینکه خیال می‌کنید ما حاصل مجاهدت و خون دل خوردن‌ها و شکنجه‌شدن‌ها و آوارگی کشیدن‌های چند هزار ساله را راحت تحویلتان می‌دهیم و با چهارتا هشتگ زدن و تشتک پراندن، چشم بر کور شدن چشم امید مظلومان و مسنضعفان جهان می‌بندیم، معلوم است هنوز نفهمیده‌اید چند چندیم!


آمریکای مهربان و ایران ناسپاس!

جنگ ایران و عراق اتفاق خوبی نبود. آمریکا هم آن را آغاز نکرده بود. صدام این کار را کرده بود و این آدم اصلاً از اسمش معلوم بود که آمریکایی نیست. با این حال آمریکایی‌ها که نه سر پیاز بودند و نه ته پیاز تمام تلاششان را برای اینکه این جنگ پایان پیدا کند انجام دادند. همینطور که شما می‌دانید یک جنگ وقتی واقعا تمام می‌شود که یکی از دو طرف پیروز شوند. آمریکایی‌ها هم به همین دلیل تمام تلاش‌شان را کردند تا عراق پیروز شود و جنگ تمام شود.


ما غلط کردیم، به امیرالمؤمنین کاری نداشته باشید

ماجرا این است که ما یک طبقه اشراف ریشو و حزب‌اللهی داریم که خود را صاحب و قیّم مملکت و انقلاب و مردم می‌دانند. این‌ها «واقعاً» فکر می‌کنند صاحب انقلابند و برانگیخته شده‌اند برای پاسداری از انقلاب و نظام و تمشیت امور و رتق و فتق زندگی رعیت. فکر می‌کنند اگر آنها نباشند رعیت یک لنگه پا در کارهای روزمره‌اش هم می‌ماند.