تمدن اسلامی بدون اخلاق اسلامی محال است/ شدنی نیست که همه مثل ما فکر کنند

چرا می‌خواهیم همه مثل ما فکر کنند، این شدنی نیست. وحدت حول محور مشترکات است. خدا در قرآن این‌طور می‌گوید: «تَعالَوا إِلی کلِمَهٍ سَواءٍ بَینَنا وَبَینَکم»، وقتی می‌خواهد مسیحی‌ها، یهودی‌ها و اهل کتاب را دعوت کند، می‌گوید بیایید حول محور کلمه «سواء» – آن سخنی که همه‌مان قبول داریم – اجماع کنیم. یک جاهایی هم تفاوت داریم، عیب ندارد، آن تفاوت‌ها را بگذارید برای وقتش.


دوران «الغدیر» یا فصل «اقامۀ غدیر»؟

کم‌دقتی‌های برخی تریبون‌ها و تریبون‌داران -که فرصت‌های تبلیغی را به جای اینکه بستری برای بهره‌مند کردن عموم مردم از معارف مشترک و انسان‌ساز اهل بیت قرار دهند، محملی برای پرداختن به تمایزات فرقه‌ای ساختند- نه تنها محافل مشترک عرض ارادت به حضرتش را رونق نداده، که باعث بی‌رمق شدن مراسمات و نذرونیازهای چندده‌ساله در مناطق تلفیقی نیز شده است. به‌راستی چه‌قدر این دستور امام صادق علیه‌السلام در میان ما غریب است: «مبادا کاری کنید که غیرشیعیان به‌واسطۀ آن ما را سرزنش کنند؛ چون رفتار فرزند بد، مایۀ سرزنش پدرش است. برای امامتان که دلدادۀ او هستید، مایۀ زینت باشید، نه مایۀ ننگ.»


غدیر، وحدت و انقلاب اسلامی/ عملکرد امامین انقلاب در تعامل با برادران اهل سنّت

فراتر از وحدت میان مسلمین، انقلاب با دستور کار قرار دادن محورهایی مانند «دوگانه استکبار-استضعاف»، «جبهه جهانی مستضعفین» و… دایره وحدت را فراتر از مسلمانان قرار داد و غیر و دشمن خود در فضای پر از ظلم و ستم دنیا را، نه دوگانه­‌های فرقه‌­ای و مذهبی و نه غیریت‌­سازی­‌های دینی بلکه جبهه کفر، ظلم و استکبار در دنیا قرار داد.


مشهد و افول از جایگاه تمدنی خویش

تجربه دوران فرهنگسرای امت در محله رضائیه مشهد نشان داد که می‌توان با فعالیت صحیح، شیعه و سنی را حتی در محافل اهل بیت (علیهم السلام) کنار هم جمع کرد و فضا را از دست جریان تندرو گرفت.هرچند این‌ قصه روز عیدغدیر، نه تنها همان زمان هم‌ وجود داشت و عزمی برای جلوگیری آن نبود، بلکه حامیانی هم‌داشت!


گلایه آیت‌الله خامنه‌ای از آقایان از پاپ کاتولیک‌تر!/ چرا آیت‌الله بروجردی به مصر نماینده فرستاد؟

نزدیک کردن شیعه و سنّی به هم، معنایش این نیست که شیعه‌ها از عقاید خودشان بگذرند. سنّی‌ها هم همین‌طور. مسئله‌، گذشتن و صرف‌نظر کردن از عقاید نیست. شما عقایدتان را نگه دارید. آن آقایی که خیلی سنگ دین و تشیّع و ولایت به سینه می‌زند، اگر راست می‌گوید، عقاید شیعی را برای مردم راسخ کند. دائم به پر کردن رگ گردن اکتفا نکند. امیرالمومنین(ع)، از یک حق الهی و مشروع خود صرف نظر کرد. به اندازه اتمام حجت، اعتراض کرد، اما دست به شمشیر نبرد. برای چه؟ یک مصلحت بزرگ، حفظ جامعه‌ اسلامی و مسئله وحدت.